Kinematografia serc : )

       Najlepszy film mamy w naszej głowie! Bez dużego nakładu sił możemy go odtwarzać po milion razy i na pewno tak łatwo nam się nie znudzi. Filmem tym są nasze wspomnienia. Każde zdarzenie z naszej przeszłości jest jednym małym  kadrem tego co tworzymy przez całe nasze życie.
      Wspomnienia żyją w nas przez cały czas. Nawet teraz w tej chwili. Gdzieś w naszych myślach ciągle przywołujemy przeszłość, to co uważamy za minione. Prawda jest jednak taka, że nawet to co już od nas odeszło nadal żyje - w naszej głowie, w naszym sercu.
       Wspomnienia mają dwie postaci: dobrą i złą. Najczęściej i najmniej świadomie odtwarzamy dobre 'kadry', natomiast złe wspomnienia są dla nas najczęściej czymś w rodzaju nauki, wyciągamy z nich wnioski analizujemy, staramy się naprawić to co nie do końca nam wyszło. Na szczęście nie musimy przywoływać złych zdarzeń przez całe nasze życie. Jeśli nie chcemy mogą zniknąć - wystarczy odsuwać je od siebie za każdym razem gdy nas zaczynają gnębić.
        Dzięki naszej pamięci formujemy samych siebie. To właśnie wspomnienia kształtują nasz charakter, dzięki nim różnimy się między sobą, zdobywamy różne doświadczenia, inaczej analizujemy błędy i radości. Również to jakie podejmujemy w danej chwili decyzje jest wynikiem tego co akurat przebiegło nam przez głowę - tego co kiedyś od kogoś usłyszeliśmy, co widzieliśmy, czuliśmy.
      Wspomnienia przywołuje najczęściej otaczający nas świat. Idziemy ulicą widzimy jakieś miejsce, przedmiot i nagle się do siebie uśmiechamy. Do siebie i do wspomnień :) Zapachy często również są czynnikiem przywołującym wspomnienia. Nasz mózg przypisuje je do różnych okresów w naszym życiu i właśnie dlatego mandarynki, cynamon, goździki niektórym  kojarzą  się z Bożym Narodzeniem, ale bywa też tak, że nagle niespodziewanie poczujesz jakąś woń i wiesz, że kojarzy Ci się ona z minioną wiosną ale nie wiesz dlaczego. Nie potrafisz przypomnieć sobie w jakich okolicznościach poznałeś ten zapach ale wiesz że to było wiosną :D Podobnie bywa z muzyką. Słyszysz melodię i albo wywołuje ona uśmiech albo grymas.
      Nie zapominajmy więc wspominać pięknych chwil. Trzeba odświeżać je co rusz aby nie zniknęły z naszej głowy. To właśnie one, gdy przyjdzie gorszy czas mogą pomóc nam wrócić do normalności odzyskać radość, dostrzec piękno. Nie warto  palić za sobą wszystkich mostów czasem warto wrócić znów na ten sam brzeg! Spojrzeć na świat z dawnej perspektywy i powiedzieć wtedy : umiem żyć! Jeśli jednak jest inaczej szepnąć: nie poddam się jeszcze nie teraz , jak nie ja to kto ? I wszystko nabierze blasku, koloru, którego niestety niektórym wciąż brak :)

"Wspomnienia to jedyny wehikuł czasu, jakim dysponujemy " :)

ciekawa produkcja - miliony w sercu !;)

taka tam Iwona :)